پیمایش در نقشه برداری

پیمایش در نقشه برداری

برای اینکه بتوان موقعیت مکانی نقاطی بر روی زمین را تشخیص داد و عوارض زمین را تعیین کرد، باید از پیمایش در نقشه برداری استفاده کرد. اگر چندین نقطه بر روی زمین را با خطوط شکست به یکدیگر وصل کنیم و طول و زوایای به دست آمده را محاسبه کنیم، می گوییم پیمایش انجام داده ایم. پیمایش در حالت کلی به 2 دسته پیمایش ژئودزی و نقشه برداری تقسیم می شود. پیمایش نقشه برداری خود به 2 دسته پیمایش باز و پیمایش بسته تقسیم می شود که در مقاله حاضر به طور کامل توضیح داده می شوند.

پیمایش در نقشه برداری به صورت بسته

در این پیمایش، همانطور که از نامش مشخص است، با یک چند ضلعی مواجه هستیم. به عبارتی نقطه ابتدایی و انتهایی پیمایش بر یکدیگر منطبق هستند. نام دیگر این پیمایش، پیمایش پلیگون یا پیمایش کثیر الاضلاع بندی است. در این پیمایش برای اینکه بتوان گفت حد مجاز خطا را در نظر گرفته ایم، باید مجموع زوایای داخلی چند ضلعی تولید شده 90*(۲n-۴)  باشد. همچنین پس از انجام محاسبات، مختصاتی که برای نقطه شروع به دست می آید، باید با مقدار مختصات اولیه این نقطه یکسان باشد.

پیمایش بسته در نقشه برداری

پیمایش در نقشه برداری به صورت باز

در این نوع از پیمایش، نقطه ابتدایی و انتهایی  بر یکدیگر منطبق نیست و چند ضلعی را ایجاد نمی کند. نام دیگر آن، پیمایش زنجیره ای است. برای آنکه بتوان حد مجاز خطا را در این پیمایش کسب کرد باید از 2 روش زیر بهره جست:

  1. نقطه شروع و ابتدای پیمایش باید دارای مختصات معلوم در دستگاه مختصات یکسان باشند.
  2. آزیموت جغرافیایی امتداد شروع و پایان را محاسبه می کنید و همچنین آزیموت امتداد را نیز محاسبه می کنید و سپس آنها را با یکدیگر مقایسه می کنید.

پیمایش باز در نقشه برداریپیمایش در نقشه برداری به صورت حلقوی باز و بسته

منظور از پیمایش حلقوی، پیمایشی است که در آن نقاط ابتدایی و انتهایی بر یکدیگر می افتند. یک پیمایش حلقوی بسته دارای شرایط زیر است:

  • تمامی طول ها و زوایای قابل محاسبه باشند.
  • یکی از نقاط دارای مختصات مشخص باشد.
  • مقدار آزیموت یکی از امتدادها در پیمایش مشخص باشد.

اگر یکی از شرایط بالا برقرار نباشد، پیمایش حلقوی باز است.

پیمایش در نقشه برداری به صورت خطی باز و بسته

پیمایش خطی به پیمایشی گفته می شود که نقاط ابتدایی و انتهایی بر روی یکدیگر نباشند. پیمایشی خطی بسته است که:

  • تمامی طول ها و زوایای بین نقاط قابل محاسبه باشد.
  • در شروع و پایان پیمایش یک نقطه دارای مختصات مشخص باشد.
  • مقدار آزیموت یکی از امتدادها در شروع و پایان پیمایش مشخص باشد.

اگر یکی از شرایط ذکر شده برقرار نباشد، پیمایش خطی باز است.

انجام پیمایش در نقشه برداری به صورت باز و بسته

یکی از ابتدایی ترین روش ها برای انجام پیمایش ها، محاسبات به صورت دستی است. اما از آنجایی که امکان محاسبه اشتباه به صورت دستی بالا است و حجم محاسبات بالا و پیچیده است، توصیه می شود از نرم افزار برای انجام پیمایش های باز و بسته استفاده شود.

دو نرم افزاری که برای پیمایش در نقشه برداری باز و بسته مورد استفاده قرار می گیرند، نرم افزار اکسل و Civil3d است. البته نرم افزار اکسل به دلیل اینکه در بیشتر سیستم های کامپیوتری موجود است، از محبوبیت بیشتری برخوردار است. با استفاده از این 2 نرم افزار شما می توانید محاسبات مورد نظر و سرشکنی های لازم را برای پیمایش در نقشه برداری به صورت باز و بسته انجام دهید و همچنین آنها را به صورت گرافیکی رسم کنید.

پیمایش در نقشه برداری